Biorąc
pod uwagę historię filozofii nie możemy niestety uznać, że miała ona pozytywny
wpływ na ludzkie działanie. Niektóre z teorii filozoficznych miały negatywne
konsekwencje, a inne pozytywne. Do tych pierwszych zaliczyć by można Kartezjusza
i Izaaka Newtona, koncepcję Karola Marksa oraz koncepcję scjentyzmu. W
koncepcjach tych istotne było traktowania świata jako instrumentalnego.
Natomiast do pozytywnych koncepcji należą umiar zalecany przez Greków. Ich
zdaniem życie zgodnie z naturą jest najważniejsze.
Ekofilozofia
jako kierunek filozofii wyłoniła się na początku lat 70. Termin „ekozofia”
zaproponował najpierw filozof Arne Naess – jako określenie nowego punktu
widzenia. Następnie termin „humanizm ekologiczny” został zaproponowany przez
Henryka Skolimowskiego.
Groźba
zagrożenia była w tamtych czasach tak ogromna, że filozof Arne Naess
stwierdził, że filozofia powinna pomóc ludziom wychodzić z zagrożeń, ponieważ
jest to nauka o mądrości i miłości pomagającej w działaniu. Wymyślił on wtedy
nazwę „ekologii głębokiej”, czyli ekozofii połączonej z działaniem. Ekologia
pogłębiona, ponieważ powinniśmy zajrzeć w głąb nas, zobaczyć, że jesteśmy w
stanie poświęcać się dla przyjaciół i rodziny, aby ich radość była także naszą
radością. Czyli musimy działać na rzecz przyrody, natury, dla dobra całego
życia umieszczonego na tej planecie, poprzez pogłębianie naszej identyfikacji z
wszystkimi formami życia. Dlatego też powinniśmy uprawiać filozofię
ekologiczną.
Reasumując,
jak podkreśla Henryk Skolimowski w książce Ocalić
Ziemię – Świat filozofii ekologicznej „Uprawiać filozofię ekologiczną to
przyjaźnie odnosić się do natury i wiedzieć, dlaczego to robimy, to przyjaźnie
odnosić się do innych form życia i wiedzieć, dlaczego to robimy, to przyjaźnie
odnosić się do własnego ciała i wiedzieć, dlaczego to robimy. Filozofia
ekologiczna oznacza obwieszczenie pokoju sobie i całemu stworzeniu. Bez
zawarcia tego pokoju nie ocalimy Ziemi. Ocalenie Ziemi jest duchową krucjatą w
imię właściwych wartości, w imię właściwej filozofii, w imię życia, które warte
jest życia” (Henryk Skolimowski, [w:] Ekologia- wybór przyszłości, s. 84).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz